تبليغاتX

delnobahar

دختر آسمانی تنها
عاشقانه های من

تنها شاهد اشک های شبانه ام
همین صفحه سفید و جوهر سیاه است
هرگز نخواستم چشم نامحرم این لحظه های ناآشنا 
وفروریختن اشک را بر گونه هایم ببیند 
همیشه بالش سکوت را
زیر سر هق هق تنهایی ام گذاشتم 
تا کسی صدایم را نشنود

اما تو ٬

تو که از گریه های پنهانی من باخبری

چه کنم 

گاهی همین گریه های گهگاه

جای خالی تو را

در غربت لحظه هایم پر می کند

                                           باور کن!!!!
 
                              
 
پی نوشت۱: سلام مسافر عزیزم شنیدم نگرانم شدی...دلت برام تنگ شده...شاید سکوت من تموم حرفام باشه...نمی دونم چی بگم...گفتم که زمان حلال مشکلاته...از اون چه خبر..حالش خوبه..تو که مواظبش هستی..تنهاش که نزاشتی...خودتم می دونی بودن اون کافیه ...چون تو قلبمه...مسافر عزیزم بهش سر بزن...گفتی هنوز به یادمه...کنارش باش...نزار خطا کنه....
 
پی نوشت۲: گفتم همیشه با خدا حرف می زنم...گفتم از خدا یک چیزی خواستم...که خیلی دوست دارم بهم بده...تعجب کردی و رفتی تو فکر...خیلی دوست داشتی بدونی از خدا چی خواستم...گفتی : می خوام بدونم چی خواستی ...گفتم : نمی شه رازه...باز سوال کردی و اصرار کردی که بگم ...خلاصه نتونستم بگم...گفتم حل مشکلاتمو خواستم همین....خندیدی و می دونستم باورت نشده بود.....
ولی تو هیچ وقت نفهمیدی که من از خدا تو را خواستم...من با تمام وجودم از خدا تو را خواستم...کاش می تونستم بهت بگم...ولی نگفتم...الانم از خدا تو را می خوام...
 
 
                        برای روشنایی است
                                که می نویسم
                                    اگر همیشه
                                        وهمه جا
                                        تاریک بود
                                        هرگز نمی نوشتم 
 
 
 
+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و ششم بهمن 1385ساعت 9:3  توسط تارا | 

سلام

والنتاین همه عاشقا مبارک باشه

*خدایا یک دنیا ازت ممنونم بابت تمام محبت هائی که در حقم کردی...تو بهتر از راز دلم خبر داری...یاریم کن*

اگر کسی رو دوست دارید تنهاش نزارید....و صادقانه دوست داشته باشید...

 

                                          خودت را از هر خط

ونقشي پاك كن
تا دوباره نقشي تازه
و خطي پيوسته
 بر صفحه سپيد زندگي ات،جان بگيرد.
بگذار زيبائي تو را لمس كند.
تو چمدان هاي خالي مرا هم بسته اي!
ديري است مي دانم.
من هر لحظه آماده ام.
همسفر تو هنوز هم منتظري؟!
در طول اين سفر، من هميشه همراه تو بوده ام
و از همه وجود تو، هيچ نخواسته ام
جز حضور تو،
عطرعبور توو صداي گرمت وخبر بودنت
 
 
 
 
 
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و چهارم بهمن 1385ساعت 11:25  توسط تارا | 
آغوشم ديگر پناه تو نيست

                                       بنویس

                                 بنویس از سر خط

                     بنویس که  دلت دیگه به یاد اون نیست

           بنویس که بدونه وقتی نباشه قلبت از غصه خون نیست

                           اونکه گذاشت و رفت

                یک روز سرش به سنگ می خوره و برمیگرده

               دیگه صداش نکن بزار خودش بیاد دنبالت بگرده

                               دیگه گریه نکن.....

                        آخه اشک تو باعث شادیه اونه

          دیگه به پاش نسوز آخه اون واسه تو دیگه دل نمی سوزونه

          اگه می خواست می موند حالا که رفته غصسش رفته ا ز یادم

            اگه پیشم می موند می دید جز اون به هیشکی دل نمی دادم

                                بنویس ار سر خط

                        بنویس که دلت دیگه به یاد اون نیست

                                 بنویس از سر خط .......

 

پی نوشت۱: خدایا من منتظرم با من حرف بزن...من که جز تو کسی رو ندارم.خودت می دونی اکنون چقدر به تو نیاز دارم.خدایا هر طور خودت صلاح می دانی ......

پی نوشت۲: شاید یک روزی همه چی درست بشه ...فقط زمان می خواد...باید یک مدت بگذره ....

 

دوستای گلم برام دعا کنید...

           تارا

+ نوشته شده در  پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385ساعت 8:44  توسط تارا | 

حرفی نیست

حرفی نیست گر می خواهی اینگونه باشی .....

ولی یادت باشد من همان دخترک معصوم تو هستم....

دستانم بسته

پایم در گل نشسته

وجودم خسته

دلم....شکسته

مرهمی بر دلم نه

نوش داروئی بر وجود خسته ام شو

دستم بگیر و پای از گل خویشم بیرون کش

ای که نام تو را معنی نتوانم کرد

و تو را همتا نتوانم یافت

ای همدم لحظه هایم

ای دوست.....

 

                                ستاره ها .....

                                     تنها

                                  ستاره ها

                                         شمار زخمهاي مرا مي دانن

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه هجدهم بهمن 1385ساعت 12:5  توسط تارا | 
Ta ra neh ha

         باورش کردم

 

و ندانستم تمام حرفهایش فریب است
خنده هایش دروغ و بی احساس
گریه هایش هم کمی عجیب است
ندانستم ویرانگری آمده ویرانم کند
ساحر است می خواهد سحر سامانم کند
ندانستم رهگذر است، بهانه اش خستگی
برای اغفال من می آید از در دلبستگی
باورش کردم
و حرفهایش را شنیدم
دلم که با دلش یکدل شد جز آزار چیزی ندیدم
زبان بازیش که تمام شد
دل ساده ام که رام شد
دیگر دوست داشتنی در کار نبود
دیگر دوستی منتظر سر قرار نبود
راست و دروغ به عشق من قسم خورد
چیزی نگفتم من هر چه به روزم آورد
حالا خوب می فهمم معنی حرفهایش را
فریبی بیش نبود
او که دم از محبوبیت میزد
در شهر خود غریبی بیش نبود
او از عشق بی نصیب بود
او کارش فریب بود
او بازی می خواست، بازیچه زیاد داشت
یکی یکی می شکست و کنار می گذاشت
او همیشه فکر دلبری بود
چشمهای شیطان همه جا دنبال پری بود
او به وفا و صداقت کرده بود پشت
او عاشقانش را پنهانی با محبت می کشت.
 
 
 
حرف دل
مسافر عزیزم مدتی  هست تنهائی رو انتخاب کردم. آنروز آنقدر دلم تنگ شده بود برایش که یواشکی به دیدنش رفتم مثل همیشه مشغول کاراش بود ...  ((نکنه عاشق نبود؟؟ نکنه اومده بود واسه....))نه مهربون من از این کارا نمی کرد.می گه مشکل داره می گه فرصت بدم بهش ، می گه صبر کن همه چی درست می شه... ..تا کی باید صبر کنم...آره عشقش منو صبور کرده  ولی تا کی "  اینبار واقعن دور شدم از همه چی ...از اون از عشق...فرصت می خوای اینم فرصت ..یک هفته.. یک ماه ..یک سال...می بینی چقدر فرصت دادم بهت ..راحت فکراتو بکن ..مشکلاتتو حل کن...ولی اینبار اگه بیای پیشم دیگه اصلاً نگی مشکل داری .دیگه حوصله شنیدن مشکل ندارم.اینبار  هر قدر دلم تنگ بشه نمیام سراغت چرا؟؟ آخه عزیزم بشین خوب فکراتو بکن ... و ببین من کجای زندگی تو هستم... من تو زندگیت کی هستم...ببین عاشقی..ببین چی می خوای...خلاصه عزیزم من منتظرم و تو هم فرصت داری برای فکر کردن...امیدوارم درست فکر کنی.... 
                            شاید این تنهائی بهترین موقع هست برای اندیشیدن
                                              هر دومون
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه هفدهم بهمن 1385ساعت 9:50  توسط تارا | 

اعتراف می کنم!
همیشه از آخر نبودن تو ترسیده ام
از اتفاق رنجیدنت
از دوباره خواب ندیدنت
از تنهایی سیاه ترانه هایم
از سکوت ممتد نفسهایم
از خودم !
از تو !
آنقدر بچگی کردم
تا مجبور شدی به پرسیدن سال تولدم
باورت نشد
خندیدی و گفتی :
خانمی شدی برای خودت
خندیدم : برای خودم ؟
خندیدی !! خندیدی !! خندیدی !!
اعتراف می کنم !
گاهی از تکرار خنده هایت ترسیده ام
از تامل و فکری که می کنی
از نگاههای کش دارت
از بزرگیت ، صبوریت
از تحمل دستهای سخاوتمندت
از خودت !
از من !
اعتراف می کنم !
من ، ساده به دنیا آمده ام
و این بی انصافی است . Upgrade your email with 1000's of emoticon icons

 

پی نوشت۱: می خوام اونطوری که دوست دارم زندگی کنم. عشق تو همیشه با منه.هنوز دوستت دارم مثل روز اول...پس اکنون فهمیدی که عشق واقعی هم وجود داره ..عشق من به تو پاک و صادقانه هست.

پی نوشت۲: از تمام دوستای گلم ممنون و شرمنده از اینکه نتونستم سر بزنم  ولی از این به بعد سعی می کنم باشم.

+ نوشته شده در  شنبه چهاردهم بهمن 1385ساعت 14:40  توسط تارا | 
هروقت دلت گرفت ؛ هروقت آسمون برات مثل همیشه آبی نبود ؛ هر وقت احساس کردی داری زیر بار مشکلات خورد میشی ؛ هروقت حس کردی دیگه به درد هیچ کاری نمیخوری ؛
هروقت حس کردی که خیلی بی مصرف و پوچی ،
هروقت حس کردی خیلی تنها شدی ،
 
                                       به اون بالا نگاه کن .
 
Image hosting by TinyPic
ته دلت با اون خلوت کن . اونی که همیشه همراهته ، ولی تو نمی بینیش .
اونی که همیشه مراقبته ولی تو بی خبری .
اونی که طاقت نمیاره تو یه گوشه غمگین بشینی .
اونی که فقط صفتش بخششه و سراسر صفاست .
به اونی فکر کن که برات بارون میفرسته تا تو زیر بارون قدم بزنی و تازه بشی .
به اونی فکر کن که هر روز رنگ آسمونو عوض میکنه تا برات یکنواخت نباشه
به اونی فکر کن که نمیزاره تنها بمونی .
از اون بخواه . فقط از اون کمک بگیر .
به چیزهای قشنگی که برات هدیه فرستاده فکر کن .
به پدر و مادر و دوستای خوبت .
 
                    ببینم چند وقته به چشمای مادر و پدرت خیره نشدی ؟
 
Image hosting by TinyPic
 
چند وقته که صورتشونو نبوسیدی ؟
چند وقته که صداشون نکردی ؟
چند وقته که تنهایی  رو خودت برای خودت ساختی ؟
                                        
                                       بی حرکت نشستی !!
 
Image hosting by TinyPic
 
 
که چی بشه ؟
تا کی؟
تا خودت نخوای هیچوقت تغییری نمیکنی
تا خودت نخوای که به مشکلات غلبه کنی هیچ کس نمیتونه کمکت کنه .
پاشو .
یه یاعلی بگو و آستین هاتو بالا بزن .
پاشو به دورو برت خوب نگاه کن .
اینهمه قشنگی .
اینهمه زیبایی .
اینهمه کسانی که میتونی حداقل تنهاییتو با اونها قسمت کنی . اما تو نمی خوای .
تو میخوای فقط یه گوشه کز کنی و بگی این سرنوشت منه ؟
سرنوشت توی دستای من و توست .
سر نوشت با همت خودمون رقم زده میشه .
پاشو . وقت داره میگذره .
عمر رفته برای هیچ کس بر نگشته و برای تو هم هیچ وقت بر نمیگرده .
به مشکلات نیشخند بزن قبل از اینکه توی چنگالش اسیر بشی .
دستتو محکم به ریسمانی که خدا برات میفرسته گره بزن .
نترس
برو جلو
هر وقت از هر چیز ترسیدی برو سمتش .
برو توی دلش . ایتطوری دیگه ترس برات معنی نداره .
فقط بجنب .
                                              
                                            وقت کمه .
 
                Image hosting by TinyPic
 
 اما اگه بخوای و همت کنی توی این وقت کم خیلی هم وقت زیاد میاری .
فقط پاشو .
زودتر .
 
 
 
پی نوشت۱:   عشق بالاترین هدیه ای بود که به من دادی. پی بردم به قدرتت خدای من.از هیچ کدام از کارام پشیمون نیستم .  نه ازعاشق شدنم نه از دلتنگیم .نه از دوست داشتنم .
 
 
 
+ نوشته شده در  سه شنبه سوم بهمن 1385ساعت 11:9  توسط تارا | 
               

به زنده رود ، سایت بزرگ ایرانیان خوش آمدید.

 

سلام

حرف های خودم

می خوام چند کلمه اینجا حرف بزنم ...نه شعر بزارم..نه مطلب ..نه برای کسی بنویسم

نه از عشق...نه از جدائی...فقط می خوام بگم من زنده ام من اونقدرها هم که فکرشو می کنید

ضعیف نیستم.من تابحال با مشکلات زندگیم جنگیدم..نمی خوام بگم همیشه پیروز بودم و تا اونجائی

که تونستم سعی خودمو کردم و پیروزم شدم.نه دختر زشتیم نه بی احساس ... درسته ناراحتم و این کاملاً طبیعی هست چون یک انسانم چون کسی رو دوست داشتم همیشه پیشم بود الان نیست.یک چیزی رو می خوام بگم سولماز من زنده ام چرا فکر می کنی ضعیفم من که اقرار کردم پست هامو برای اون نمی نویسم من که همش می گم از این به بعد شعرام مطالبم برای اون نیست  درسته خاطراتم زیاده ولی اونقدر ها ذلیل نیستم که تا آخر عمرم با خاطرات زندگی کنم.در ضمن سولماز من به خواب نیاز ندارم خیلی هم بیدارشدم ..شاید یک شکست در زندگیت باعث بشه تصمیم درستی در آینده بگیری پس می بینی همه اینارو می دونم پس می بینی هنوز می تونم . در ضمن آقا اقبال چرا اینطوری فکر می کنی یا من باید همش تکرار کنم که من کاری نکردم که پشیمون بشم.من بیشتر دوستامو  راهنمائی کردم .

همیشه دوست دارم دختری معصوم باقی بمانم همیشه دوست دارم قلبم از نفرت پر نشه...کسی رو نفرین نکردم تابحال ...اصلن قلب من نمی تونه پر نفرت بشه...درسته اونو خیلی دوست داشتم ولی می دونم زمان همه چی رو حل خواهد کرد.و با یاری خدا از پس همه مشکلات بر میام.من عاشق کسی نیستم و زمان لازمه تا بشم همون تارای شیطون و بلا و خندان...

حتمن متن بالا رو بخونید .....

اگه کسی هم پیشم نباشه خدا پیشمه و این بزرگترین آرزوی منه.....

 برام دعا کنید

تارا

+ نوشته شده در  دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 13:43  توسط تارا | 

سکوت کردم... به اندازه همه حرفهايم
گفته بودي، از غرورم، از سکوتم، خسته اي
من شکستم هر دو را
گفته بودم، از سکوتت، از غرورت٬ خسته ام
به خاموشي مغرورانه ات
شکستي تو مرا
با تو گفتم
از همه تنهايي ام، خستگي ام
با تو گفتم تا بداني
با همه ناجيگري، بي ناجي ام
تو، سکوتت خنجريست
بر قلب من
و حضورت، مرهمي
بر زخم من
پس، باش
تا هميشه با من باش
حتي اگر خاموشي...
 
 
 
از تمام عمق دلم صدایت می کنم
فریادم درون جمجمه ام می پیچد
و هیج صدایی از دهانم خارج نمی شود
و تو مثل همیشه
حتی بدون یک نیم نگاه
از کنارم بی تفاوت رد می شوی...
نمی دانم
شاید عادت کرده ای به همیشه بودنم
 
 
 
 
 بدون شك!
نازنین !
با من ماندن ،
خطر کردن است ..
کار تو درست بود !!
 
  
 
کاش می توانستم فراموش کنم انتظار کشیدنت را
کاش می توانستم ترک کنم بی دریغ دوست داشتنت را
 
 
پی نوشت: من مطالبمو برای کسی که مرده نمی نویسم.این شعرا فقط برای خودمم هستن.
 
+ نوشته شده در  دوشنبه دوم بهمن 1385ساعت 9:18  توسط تارا | 

                        به نام وداع !

 
باور نمي كني كه اين روزها چقدر دلم گرفته
باور نمي كني كه خنده هايم چه بغض هايي را در خود پنهان دارد
آري ...
من ...
با دقايقم ... با زندگيم لجبازي مي كنم !
نازنينم !
غروب بار سنگين دلتنگي مرا هر شب به دوش مي كشد
سنگيني پلكهايم و نگاهي كه ديدن را از ياد برده
كوركورانه زيستن را خوب آموختم !
توان نوشتن ندارم
واژه هايم گرد و غبار گرفته
من !
باور كن كه باورت كردم ...
باور كن كه بي تو بي باور شده ام !
من !
زندگيم را تمام كردم
حالا نفس كشيدن منت سرم مي گذارد !
حس مي كنم ...
هواي اينجا سرد و سنگين است
نازنينم !
ديگر نگو خداحافظ !
     اگر مي روي بدون وداع برو ...
گله اي نيست !
 
ببين !
نقاشي عشق مي كشم و
 
گم شدن در نگاه تو كه آرامش مي دهد
نبض سكوت حرفي براي گفتن دارد !
 
 
ببين !
دستانم را ببين
چشمان ترم را ببين
ببين سكوتم چه حرفهايي را تحمل مي كند !
به خاطر تو ...
نامت را هر روز زمزمه مي كنم
مبادا يادم رود
كه روزي ... زماني ... عاشقت بودم !
آري ... عاشق
خيال نكن ديوانه شدم ...
اگر اين ديوانگي ست من عاشق اين ديوانگيم !
 
 
نازنينم !
ما محكوميم... محكوم به زندگي !
و شايد محكوم به مرگ!!!
 
 
سکوت کردم... به اندازه همه حرفهايم
 
 
 
 
رفته ای اینک اما
 باز برمی گردی؟
چه تمنای محالی دارم
خنده ام می گیرد...
 
پی نوشت ۱: از تمامی دوستای گلم یک دنیا ممنون .حرفهای همتونو خوندم متشکرم .  تارا هنوز زنده هست سر پاست .کم کم دارم می شم همون تارای قبلی البته یکم زمان لازمه ..خیلی دوست دارم این زمان بگذره که ازم پرسیدن چه اتفاقاتی افتاده بگم یکسال پیش......خلاصه اونقدرها هم ضعیف نیستم.
با یاری خدا سر پا خواهم ایستاد.
 
پی نوشت۲: دیگه نمی خوام در مورد اون حرف بزنم ..آخه پشت سر مرده حرف زدن شگون نداره
 
پی نوشت۳: دوست ندارم کسی مثل من بشه ..اگه کسی رو دوست دارید در حدی نباشه که براش بمیرید من یکم زیاده روی کردم و تلافی این جدائی قیچی کردن موهام و یک تصادف که حسابی حالمو جا اوورد...حالا تصادف  ؟؟؟ بماند
 
                         این شعر بالائی هیچ ربطی به اون نداره  محاله...
 
یاد گرفتم : کی گفته تنهائی سخته.چند روزه تنهام بیشتر به خدا فکر کردم و به خودم که خودمو فراموش کرده بودم.
 
+ نوشته شده در  یکشنبه یکم بهمن 1385ساعت 11:3  توسط تارا |