((  دل شکسته))

                                      تا کی می خوای ردم کنی

                                       پیش همه بدم کنی

                                                         می خوای که از عشق خودت

                                   رسوای عایدم کنی

                                      حالم خراب و داغونه

                                              بی مهریات فراوونه

               اگه منو نخوای دیگه

                    نفس برام نمی مونه

                              گریه هامو نمی بینی

                                           غصه هامو نمی دونی

                        فریاد قلب زخمیمو از تو چشمام نمی خونی

                                    فرقی واست نمی کنه

                             که من بمونم یا برم

                                         حتی دلت نمی سوزه

                                            که پیش چشمات بمیرم

                 آنقدر دل شکسته ام

                                          از این زمونه خسته ام

                                          تو از پیشم رفتی و من

                                   هنوز به پات نشسته ام

                                   هنوز به پات نشسته ام

پی نوشت۱: خوب بخون....

پی نوشت۲: نترس گلم..بابات مهربونه..بر می گرده..دعا کن برای برگشتنش..خدا صداتو می شنوهیادت باشه تو تموم سختی ها پیشمونه...چرا فکر می کنی تنهائیم...نه نه...خدا پیشمونه.ما اونو دوست داریم.پس میاد.میادو دستامونو می گیره.حالا اشکاتو پاک کن.بیا پیش خودم.

پی نوشت: خسته در رویاها،سوار بر قایق چوبی،می روم به سوی خوشبختی،می روم به سوی او که بیابم اورا،و بپرسم از او دلیله تنهائی ام را............

مي داني ، اين روزها چندين بار نامت را زير لب زمزمه مي كنم ،
اين روز ها ، از دوري ات بي قرارم ،
بگذار عاشقانه تر بگويم :
اين روزها ، تمام وجودم در يك حرف كوچك " تو " خلاصه شده ،

اين روزها ، آرزو مي كنم :
اي كاش در كوچه هاي كودكي مي ماندم ،
اي كاش سايه ها از ذهنم رخت بر مي بستند ،
و اي كاش مي توانستم سكوت غم انگيز صحراي دلم را بشكنم .

غوطه ور در اين افكار ، ناگاه به خود مي آيم :
همه رفته اند ، و من تنها مانده ام ،

بهت زده و حيران ، در وسط اتاق مي ايستم ،
چه سكوت غمباري !
پارچه هاي سياه روي ديوارها و گل هاي خشك و پژمرده ،
خبر از فصل جدايي و نيستي مي دهد .

آه ، ديگر آفتابي نيست كه هر صبح با طلوع خود ، مرا بيدار كند ،
ديگر كسي نيست تا گرد و غبار دل ابري ام را ، پاك كند ،
ديگر كسي نيست تا مرا با نگاهش ،بدرقه كند ،...

و من دوباره به خود مي آيم :
تو ديگر نيستي،
و من ، امروز ، بي تو ، گمشده اي در كوچه پس كوچه هاي عمرم ،
امروز ديگر به تنهايي خو گرفته ام و جزيي از وجودم شده ،
و ديگر رمقي براي رفتن به انتهاي سفر ندارم .

و امروز من به ياد آن روزها ، و در حسرت ديدارت ، مي گريم ،
و آرزو مي كنم :
اي كاش مي شد يك بار ، تنها يك بار ديگر ، تكرار شوي ...

پی نوشت: این شعر تقدیم به تو...می دونم خیلی از دستم دلخوری ولی بدون تو مثل سابق برام عزیزی...پس اینهمه ظالم نباش....تو تنها نیستی من هستم...هیچ وقت تنها نیستی...

http://www.hamtaraneh.com/flash/Qs.html

این فلش تقدیم به تو و همه عاشقان....

من از تو مي مُردم
اما تو زندگاني من بودي

تو با من مي رفتي
تو در من مي خواندي

وقتي كه من خيابانها را
بي هيچ مقصدي مي پيمودم
تو با من مي رفتي
تو در من مي خواندي

تو از ميان نارون ها،گنجشك ها ي عاشق را
به صبح پنجره دعوت مي كردي
وقتي كه شب مكرر مي شد
وقتي كه شب تمام نمي شد
تو از ميان نارون ها ،گنجشك ها ي عاشق را
به صبح پنجره دعوت مي كردي

تو با چراغهايت مي امدي به كوچه ما
تو با چراغهايت مي امدي
وقتي كه بچه ها مي رفتند
و خوشه ها ي اقاقي مي خوابيدند
و من در اينه تنها مي ماندم

تو با چراغهايت مي امدي...
تو دستهايت را مي بخشيدي
تو چشمهايت را مي بخشيدي
تو مهربانيت را مي بخشيدي
وقتي كه من گرسنه بودم
تو زندگانيت را مي بخشيدي
تو مثل نور سخي بودي

تو لاله ها را مي چيدي
و گيسوانم را مي پوشاندي
وقتي كه گيسوان من از عرياني مي لرزيدند
تو لاله ها را مي چيدي

تو گونه هايت را مي چسباندي
به اضطراب سينه هايم
وقتي كه من ديگر
چيزي نداشتم كه بگويم

تو گونه هايت را مي چسباندي
به اضطراب سينه هايم
و گوش مي دادي
به خون من كه ناله كنان مي رفت
و عشق من كه گريه كنان مي مُرد

تو گوش مي دادي
اما مرا نمي ديدي!

Lucky is the man who is the first love of a woman,
but luckier is the woman who is the last love of a man

 خوشبخت مردي هست که اولين عشق يه زن باشه
  اما خوشبخت تر زني هست که آخرين عشق يه مرد باشه