تبليغاتX

delnobahar

دختر آسمانی تنها
عاشقانه های من
                                     www.hamtaraneh.com

 

این شعر تقدیم تو عشقم

وقتي از تو دل بريدم          جز خودت چيزي نديدم
پي هر كسي كه رفتم          اخرش به تو  رسیدم                                                        
حالا كه رفتم و گشتم                ميبينم تكي تو دنيا
نميشه تو رو عوض كرد             حتي با شباي رويا
 
انگار اسمون نميخواست            ببينه ماها رو با هم
يادته لحظه ي اخر             زير اون بارون نم نم
 
گل سرختو گرفتي              دادي دستم گل مريم
دست من نبود نه از تو           بلكه از خودم گذشتم
 
عشقتو خواستم بذارم               لاي خاطرات دفتر
اما ياد تو نمي گذاشت           ميومد دوباره از سر
 
توي يك غروب جمعه             اصل مطلبو نوشتم
پي هيچ كس نمي گردم          چون تويي اول و اخر
 
 حالا كه رفتم و گشتم              ميبينم تكي تو دنيا
نميشه تو رو عوض كرد             حتي با شباي رويا
 
يادته خواستي بمونم             ناله كردم كه نميشه
حالا عمريه اسيرم               توي دام زرد غربت
 
اما اسمشه كه نيستي             با مني همش....هميشه
من كه تقصيري نداشتم                  تلخه قانون جدايي
 
من و تو سرش نميشه            ميزنه چه تيشه هايي
ولي حق داري بگي كه           اينا حرفه....بي وفايي
 
حالا كه رفتم و گشتم              ميبينم تكي تو دنيا
نميشه تو رو عوض كرد        حتي با شباي رويا
     
 {سروده از مريم حيدر زاده } 
 
 

                                               هنوز دلتنگتم

                   نمي دونم از آخرين ديدارمان چند روز مي گذرد

                    ولي عشقم اينهمه بي تفاوتي حقم نيست

                         دعاها كردم برگردي...اشكها ريختم

                                   اكنون تنهاتر از پيشم....

                       و تو چه راحت مي گذري از اينهمه عشق و صداقت

                                     چگونه مي تواني؟؟؟

                                          چگونه؟

                      دنيا رو بدون تو تاريك مي بينم ....

                     بيا و دنياي منو آبی كن...ارغواني كن

                            عشقم ......

                         (تقدیم به مردی که با تموم وجودم دوستش دارم)

 

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه بیست و هفتم دی 1386ساعت 9:12  توسط تارا | 
                www.hamtaraneh.com

 

همه عمر به بطالت گذشت

                در پي شناخت يك ناشناس گذشت

 

كاش نمي شناختي اين ناشناس را با خود مي گوئي

اكنون كه شناخته اي شدي غمگين از همه

يا رب چنان كن كه ديگر نروم سوي ناشناسان

تو از آنجا مي بيني برسان انسان شناخته اي را

تو كز احوال دل ما آگاهي چرا نمي رساني انساني

 

 

 

تمام لحظه هام پر شده از تو بودن.....

 نمي دونم چه حسيه ولي چيزي فراتر از دوست داشتنه

اين حس را نمي تونم بيان كنم

عشق و دوست داشتن يك زماني چقدر برام مسخره بودن

الان خودم اسير عشق تو  شدم ......

(تقديم به مردي كه با وجود تموم  دوستش دارم)

در ضمن من انسان شناخته اي نمي خواهم عشقم ، من تورو مي خواهم از خدا با تمام وجودم.

 

+ نوشته شده در  پنجشنبه سیزدهم دی 1386ساعت 13:50  توسط تارا |