باران را خيلي دوست دارم.خيلي بيشتر از آنچه تصورش را بكنيد.

همينقدر بگويم كه وقتي باران ميبارد امكان ندارد مرا زير سقف يا هر سايه بان ديگر ببينيد.

باران كه مي آيد عاشق مي شوم عاشقتر از هميشه و شروع مي كنم به كوچه گردي.كوچه هاي غربت اگر چه عاشقانه نيست اما ترانه هاي من از آنجا به معراج عشق مي روند.

 امروز باران می بارد و من تنهام...تو نیستی اینجا ...دستی نیست یاریم کند

امروز دل من تنهاتر از همیشه هست...شاید تنهاترین آدم روی زمین من باشم

او رفته و من با یک دنیا خاطره و تنهائی اینجا مانده ام...

برگرد برگرد تا ببینی بی تو چقدر تنهام.

خداوندا تمنایت می کنم برای دل تنها و شکسته من کاری بکن....